سرمایه گذاری خبرنگار کانادایی در کابل، برای گرفتن عطر از گل محمدی
سرمایه گذاری خبرنگار کانادایی در کابل، برای گرفتن عطر از گل محمدی


یک زن کانادایی چند سال است سرگرم کشت "گل محمدی" در روستاهای کابل است تا از مواد موثر آن برای عطرسازی و تولید فرآورده‌های آرایشی استفاده کند. روغن گل محمدی برای تولید عطر به دبی صادر می‌شود.







دارلا میلن، بنیان‌گذار موسسه "باغی برای زندگی" نخستین بار که به عنوان خبرنگار از کانادا به افغانستان آمد، عاشق کابل شد، آنجا ماند و تغییر شغل داد.

دارلا، زمین باغستانش را از "بنیاد ظاهر شاه" هدیه گرفت و پروژه گل گلاب راه انداخت. هم خرما و هم ثواب. او حالا یک آرزو دارد که روزی شود که دیگر لازم نباشد مواد خام تولید عطر را به دبی بفرستد.

دارلا می‌گوید: "این برای ما یک رویا خواهد بود. حالا می‌بینید که ما از ساقه‌های گل، گلاب و روغن می‌گیریم. روغن گل بسیار با ارزش است. بعد آن‌ را به دبی به یک شرکت عطرسازی می‌فرستیم که یک نوع خاص عطر می سازد و در سراسر خاور میانه و تمام جهان توزیع می‌شود."

هشت سال است این پروژه در شمال کابل رونق دارد. اکنون عده‌ای با فرآورده‌های موسسه "باغ برای زندگی" در اروپا و آمریکا آشنا شده‌اند. تلاشی برای آن که جهانیان نام افغانستان را با چیزی غیر از کوکنار (خشخاش) بشناسند. سازمان ملل متحد به فکر تطبیق پروژه مشابهی در دیگر مناطق افغانستان است تا بلکه بدیلی شود به کشت کوکنار.
 
 

گل چینی زنان روستایی

میان بته‌های سبز بلند قامت گل گلاب، سران زنان روستایی دیده می‌شود که روسری‌های رنگارنگ بر سر کرده‌اند و بین کرت‌ها گل می‌چینند.

بوی خوش گلستان در دل شمالی، دستان بیش از ۱۱۰ زن روستایی را به حرکت آورده است. تمام شش جریب زمینی که به گلستان مبدل شده، معطر است.

زنانی تهی دستی که با جنگ و تعصب سالخورده شده‌اند، اکنون از پشت دیوارها بیرون آمده‌اند و روی پای خود ایستاده‌اند.



در ازای هر کیلو گلی که می چینند، یک دلار مزد می‌گیرند. مزد ماهانه هم به حدود ۱۰۰ دلار می‌رسد.

زیب نور، باغبان می‌گوید: "ما این (گل‌ها) را جمع می‌کنیم باید پنکش را نچینم. باید گل باز شده و خوبش را بیچینیم. چون ازش عطر جور می‌شود و کیفیت‌اش باید خوب باشد."

گل‌های محمدی که در باغستان "باغی برای زندگی"، محلی برای آموزش کشت گل، کاشته شده از قندهار، جلال آباد و جبل سراج نمونه چینی شده. مرحله بعد از چیدن جالب تر است.

ماریا کارمند موسسه "باغی برای زندگی" می‌گوید: "در روز چهار دیگ را آماده می سازیم. در بعضی روزها که گل سر موجش می آید، امکان دارد دوازده دیگ وزن کنیم.

 


گل‌ها در دیگ‌های بزرگی جوشانده می شود تا روغن یا ماده موثر آن جدا شود. از روغن گل‌ها ماده‌ای عطر می‌سازند و از آبش صابون و فرآورده‌های بهداشتی و آرایشی طبیعی.

احمد بصیر بخش سخت کار، جوشاندن گل ها برای تولید مواد موثر را از آغاز این پروژه آموزشی به عهده دارد. او می گوید: "پنجاه کیلو گل، ۱۵۰ لیتر آب، به ما ۳۰ تا ۳۵ لیتر آب گلاب می‌دهد و ۵ ملی لیتر عطر گل، به دست می آید. "